ŞİRVANİZADE MEHMET RÜŞDİ PAŞANIN ŞİİRLERİ

Şirvanî-zâde Mehmed Rüştü Paşa’ya ait yayımlanmamış şiirler

 

RÜŞTÜ PAŞANIN BİLİNMEYEN BİR ŞİİRİ

ŞİRVANİ-ZÂDE’NİN BİLİNMEYEN BİR GAZELİ

  1. Mef’ûlü / Fâilâtü / Mefâîlü / Fâilün

Birdür safâ-yı vasl safâ bir değilse de

Birdür cefâ-yı hicr cefâ bir değilse de

 

Bâlâ ü zîri gösterürem fart-ı neş’eden

Birdür gözümde ‘arz u semâ bir değilse de

 

Birleşdi reng-i zülfü binâguş-ı nazardan

Birdür bana [bu] subh u mesâ bir değilse de

 

Bîmâr-ı ‘aşkam istemem aslâ ‘ilâc-ı derd

Birdür yanımda derd ü devâ bir değilse de

 

Rüşdî suhen-şinâsı bilür tarz ü şîvesin

Birdür edâ-yı şi’r edâ bir değilse de

 

 

(BİLİNMİYOR)

  1. Mef’ûlü / Fâilâtü / Mefâîlü / Fâilün

Ol dil-firîbi şuh-ı cihân söylerem sana

Hûn-i nigâh-ı âfet-i cân söylerem sana

 

‘Ayn-ı ‘adem desem de inanma miyânına

Belki vücûdu var da yalân söylerem sana

 

İllet vücûd-ı ‘âlem-i imkâna eşkdür

Esrâr-ı künfeyânı ‘ayân söylerem sana

 

Nûş eylemiş o mest-i mey-i naz-ı gül-arak

Bak surhi ruhu ile nişân söylerem sana

 

Derd-i derûnı şerh içün ey şûh nâzenin

Her şerha-yı vücûdı dehân söylerem sana

 

Ayrılma âsitân-ı cenâb-ı habîbden

Rüşdî o bâb-ı Kehf-i emân söylerem sana

 

  1. Mef’ûlü / Fâilâtü / Mefâîlü / Fâilün

Dil neşve-yâb-ı ‘aşk idi meyhâne yoğ iken

Mest-i şarâb-ı feyz idi peymâne yoğ iken

 

Hâl-i dili hikâye iderdi sürûr-ı gayb

Efhâm-ı ins ü cânda efsâne yoğ iken

 

Me’mûr idi künûz-ı muhabbetle sînemiz

Zîr-i felekde genc ile vîrâne yoğ iken

 

Pervâz iderdi tâ’ir-i cân evc-i kurbda

Bu mürg-i zâr kevnde bir lâne yoğ iken

 

Firdevs-i ârızındaki hâl-i siyâha ben

Oldum fütâde âdem içün dâne yoğ iken

 

La‘l-i lebinden olmış idim bûse-çîn-i şevk

Halvet-geh-i visâlde bî-gâne yoğ iken

 

Rüşdî cenâb-ı Zîvere olmak nazîre-gû (Ziver Ahmed Sâdık Paşa’ya nazire)

Haddin mi sende tâb-ı sitâdâne yoğ iken

 

  1. Mef’ûlü / Fâilâtü / Mefâîlü / Fâilün

 

Yandımdı şem‘-i ‘aşkına pervâne yoğ iken   (Ziver Paşa’nı şiiri)

Gönlüm o zülfe bend idi dîvâne yoğ iken

 

Gitmişdi semt-i kûy-ı harâbâta ‘âşıkân

Ma‘mûre-i cihânda keşâne yoğ iken

 

Keyf-i şarâb-ı ‘aşkın ile nâra-sâz idüm

‘Âlemde sît-i şöhret-i meyhâne yoğ iken

 

Dil nûş iderdi ratl-ı gîrân-ı mahabbeti

İşret deminde külfet-i peymâne yoğ iken

 

Müjganlarum tarar idi giysûların senin

Ey nûr-ı dîde zülfün için şâne yoğ iken

 

Ol büt-i nigâr-ı Çîn tasavvur idi ‘aceb

İklim-i Rûm içinde sanem-hâne yoğ iken

 

Bezm-i elest sarhoşusan var ise Ziver

Kim sende neş’e var idi mestâne yoğ iken